Dünya, hikmetli ve gizemli bir beşeriyet yolculuğunun mühim bir istasyonudur. Konaklama yeri değildir. Dünyanın imar izni yoktur. İskân ruhsatı yoktur, orada daimî yerleşimci olmak imkânsızdır. Üstelik her gün, yüzbinlerce yolcunun geldiği bir o kadarının uğurlandığı bu devir daimin, her zerresi hikmet ve anlam olan alemde bir anlamının olmaması düşünülemez. Bundan dolayı, insanın vicdanına seslenen bir hakikat şu gerçeği her daim haykırır: “Ey insan nereye sevk olunuyorsun, bu gidiş nereye?” Öyleyse bu hakikatler bize şu dersleri veriyor ki; Dünya fanidir lakin bâki alemin anahtarını içinde gizler, onu bul ebedî saadetin kapısını büyük bir sürur ve selametle aç.