‍ 🔴 گناه کانی ✍ اجلال قوامی خادمان ره نرفته چه دانند ذوق عشق دریا دلی بجوی دلیری سرآمدی 🔺خبر هولناک دخترکشی این بار قرعه‌اش و فال‌اش به نام «کانی عبداللهی» در یکی از روستاهای پیرانشهر افتاد. بسی سخت بود و طاقت فرسا. هر روز از این زن‌کشی‌ها و دخترکشی‌ها خبری می‌رسد‌. مثل نقل و نبات این خبرهای تلخ پخش می‌شوند. 🔺باز هم باید پرسید گناه کانی و کانی‌ها چه بوده است که باید جان‌شان ستانده شود؟ «دوش آن صنم چه خوش گفت در مجلس مغانم / با کافران چه کارت گر بت نمی پرستی» آیا دوست داشتن گناه کبیره‌ای است که باید تاوان سختی بابت آن پرداخت؟ «سلطان من خدا را، زلفت شکست ما را، تا کی کند سیاهی چندین دراز دستی؟» تا کی باید نظاره‌گر این قتل‌های فجیع باشیم و این قتل‌ها روی سرمان آوار شوند؟ تا کی باید مخمور بود و پرسید کجاست آن جام می؟ 🔺باید چون مطربان نوایی زد و ساقی بدهد شرابی و از این دایره تنگ و تاریک خود را بر کشید و تمام قامت ایستاد و نگذاشت دیگر کانی‌ها به گناه دوست داشتن به دم تیغ جهالت سپرده شوند. باید قدح انسانیت را پر مِی کنیم که این مجلس ندارد آبی. اگر ملامت آمد و طعنه‌ای گوش‌ها را ببندیم و گرد دوست گردیم جامی به جان شیرین کنیم و دیگر قصه تلخ کانی تکرار نشود. طرحی نو درافکنیم و رهروان خواب آلود را از این خواب گران بیدار کرد. این چند سطر برای کانی و آرزوهایی که با خود به گور برد. @IranianRepublic