Din her ülkede belli bir kesimin özel dini olarak kullanılıyor. Diğerleri, dini bu kişilerin anladığı ve yorumladığı şekilde yaşamak zorunda kalıyor. Hani siyaseti herkes yapar ama siyasi dokunulmazlık sadece bazı kişilere verilir ya aynen onun gibi dini dokunulmazlık da sadece bazı kişilerde. Onların inandığı gibi inanmak zorunda kalıyorsun. Sonra onlar dokunulmaz, tartışılmaz ve veto edilmez oluyor, diğerleri ise her hükme, her emre ve her yasağa muhatap oluyor. Onlar dinin kırmızı ışıklarında geçebiliyor ama diğerleri dinin sarı veya yeşil ışığında geçse ceza yiyor. Onlar güya dinin beyazlarıdır, diğerleri ise dinin zencileri, karaları ve kızıllarıdır. Dinin sahibi onlar... Onlar dönmek isterse "din dönmektir" derler, diğerleri dönmek zorundadır. Onlar, "dinde kul ile Allah arasında kullar vardır ve mutlaka olmalıdır" derse herkes kendisine bir aracı bulmak zorundadır. Onlar, "din kravattır ya da cübbedir" derse din kravat ve cübbedir. Başka tanımı yoktur. Arabistan'da din azınlığın kontrolünde. Suriye'de azınlığın elinde, Mısır'da azınlığın elinde. İran'da, Azerbaycan'da, Avrupa'da azınlığın elinde... Tabi ki Türkiye'de de azınlığın elinde. Bu azınlık bazen maddi diplomalı oluyor, bazen de sözüm ona manevi diplomalı oluyor. Onlar kardeşliği nasıl tanımlarlarsa din odur. Onlar özgürlüğü nasıl açıklarlarsa din odur. Onlar renklerini, zevklerini, dillerini, kültürlerini, örflerini, atalarının giyim kuşamını, hobi ve fobilerinini, ilke, ülkü ve ideallerini, hatta mezheplerini din yaparlarsa din budur, kimse buna itiraz edemez ve sen dilini, kültürünü, örfünü, hobi ve fobilerinini onlarınkine uydurmazsan din-dar olamazsın. Dışlanırsın. Merdiven altı din sahibi olarak gösterilirsin. Yobaz, ayrılıkçı, fitneci, anarşist olursun. Din onların sopasıdır, boyasıdır. İstediklerini döverler, istediklerini boyarlar... Murat PADAK