له ابوهریرة رضي الله عنه نه روایت دی، چې نبي کریم ﷺ وفرمایل: اووه کسان دي، چې الله به یې د قیامت په ورځ په خپل سیوري کې وساتي، هغه ورځ چې بې له ده بل سیوری به نه وي: 1. عادل پاچا (هغه چې پر خپلو خلکو عدالت کوي). 2. هغه ځوان چې د الله عبادت کې لوی شوی وي (د دنیا شهوتونو ته یې زړه نه وي). 3. هغه کس چې یوازې وي، الله یاد کړي، او سترګې یې له ویرې ډکې شي. 4. هغه سړی چې زړه یې د جومات سره تړلی وي (د لمانځه لپاره تل جومات ته ځي). 5. هغه دوه کسان چې د الله لپاره یو بل سره مینه ولري، د دې مینې پر بنسټ یو ځای شي او همدا د دوی د بېلتون سبب شي. 6. هغه سړی چې یوه شتمنه او ښکلې ښځه هغه ته د زنا بلنه ورکړي، خو دی ووايي: زه د الله نه وېرېږم. 7. هغه کس چې داسې صدقه ورکړي، چې کیڼ لاس یې خبر نه شي، چې ښي لاس څه ورکړل (یعنې صدقه یې پوره پټه کړي). دا حدیث موږ ته د تقوا، اخلاص، او عدالت اهمیت ښیي. عادل پاچا ځکه یاد شو، چې مشري ستر مسؤولیت دی، که انصاف وکړي، د خلکو د ژوند د ښه والي سبب کېږي. ځواني د فطري شهوتونو وخت دی، که څوک پکې د الله عبادت ته دوام ورکړي، لوی مقام لري. زړه ته نرمي، د الله له وېري او ژړا سره تعلق لري، چې دا د ایمان نښه ده. د جومات سره تړاو د تقوا یو څرګند نښان دی، ځکه د الله کور ته تلل، زړونه نرموي. د الله لپاره مینه پاکه او رښتینې مینه ده، نه د دنیاوي ګټو لپاره. شهوتونو ته مقاومت کول، ځان له حرامو ساتل، او د زنا څخه وېرېدل، د لوړ ایمان نښه ده. پټه صدقه ورکول، ریاضت او اخلاص ته اشاره کوي، چې د الله لپاره عمل کوي، نه د خلکو د ستاینې لپاره. د دې حدیث عملي کول، د دنیا او آخرت کامیابي تضمینوي. عن أبي هريرة رضي الله: عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: سَبْعَةٌ يُظِلُّهُمُ اللَّهُ يَومَ القِيَامَةِ في ظِلِّهِ، يَومَ لا ظِلَّ إِلَّا ظِلُّهُ: إِمَامٌ عَادِلٌ، وَشَابٌّ نَشَأَ في عِبَادَةِ اللَّهِ، وَرَجُلٌ ذَكَرَ اللَّهَ في خَلَاءٍ فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ، وَرَجُلٌ قَلْبُهُ مُعَلَّقٌ في المَسْجِدِ، وَرَجُلَانِ تَحَابَّا في اللَّهِ، وَرَجُلٌ دَعَتْهُ امْرَأَةٌ ذَاتُ مَنْصِبٍ وَجَمَالٍ إلى نَفْسِهَا، قالَ: إنِّي أَخَافُ اللَّهَ، وَرَجُلٌ تَصَدَّقَ بِصَدَقَةٍ فأخْفَاهَا حتَّى لا تَعْلَمَ شِمَالُهُ ما صَنَعَتْ يَمِينُهُ. أخرجه البخاري (6806)، ومسلم (1031) . کتبه م۔م نقيب الله حليم