دست از توقعات بی‌جا برداریم و طلبکارانه زندگی نکنیم. لازم نیست همیشه منتظر باشیم کسی برایمان کاری بکند. گاهی خودمان پیش‌قدم شویم؛ دستی بگیریم، دلی به دست آوریم و نیازی را برآورده کنیم. بسیاری از دلخوری‌ها، دعواها، بحث‌ها و فاصله‌ها بین دوست و آشنا، از همین توقعات زیاد شروع می‌شود. انتظار داریم دیگران حالمان را بفهمند، هوایمان را داشته باشند، کاری برایمان بکنند... اما وقتی آن‌گونه که می‌خواهیم پیش نمی‌رود، تبدیل به گله و رنجش می‌شود. اگر توقعاتمان را کمتر کنیم، محبت‌ها واقعی‌تر می‌شوند. اگر یاد بگیریم بی‌چشم‌داشت محبت کنیم، دنیا جای آرام‌تری خواهد شد؛ هم برای خودمان، هم برای کسانی دوست‌شان داریم. ✍️ خلیل الرحمن خباب